Dag 18, woensdag 20 oktober

Van vliegende hond tot donkere douche

Na een goede nachtrust waren we om 6.30 uur wakker. Helaas dus geen stroom meer, dat hebben we van 18.00 tot 6.00 uur. Na het ontbijt vertroken we rond 8.30 uur te voet naar de haven. De wandeling was slechts 10 minuten. Samen met een andere nederlandse hotelgast zijn we aan boord gegaan voor een tocht naar een deel van de 17 eilanden voor de kust van Riung. Deze eilanden vormen een beschermd natuurgebied. Onze eerste stop was bij het leefgebied van de vliegende honden. Dat zijn eigenlijk heeele grote vleermuizen en blaffen dus ook niet. Er hingen er wel duizenden in de bomen en na een schreeuw van onze gids begonnen ze rond te vliegen. Sommigen met een spanwijdte van wel 1 metere. Nadat de rust was weergekeerd zijn we doorgevaren naar een rif op zee en hebben we gesnorkeld. Toen zijn we aan boord geklommen om een stukje verderop via een ander rif naar een eilandje te zwemmen. Daar hebben we met een visbarbeque gelunched. Deze vissen zijn onderweg bij een visser in een vissersboot op zee gekocht, supervers dus! Hierna nog wat in de buurt gesnorkeld en gerelaxed. Aangekomen bij het laatste eilandje van vandaag konden we de donderwolken boven Flores horen en zien terwijl wij al de hele dag onder een strak blauwe lucht vertoefden. Rond 17.00 uur waren we weer terug in het hotel, net te vroeg om in het licht te kunnen douchen dus.

Dag 19, donderdag 21 oktober

Van verloren schoen tot gebakken banaan

Rond 8.00 uur zijn we vertrokken om de eerste 40 kilometer over een slechte weg af te leggen. Bij de ATM in Mbay aangekomen was onze vreugde van korte duur toen bleek dat ook hier het juiste logo ontbrak. We vestigden onze hoop op Ende, onze volgende stop. Gebonden op de tas, in plaats van erin vanwege de ondragelijke stank, reizen onze waterschoenen mee. Eentje wist zich los te wurmen en liet zich vallen maar gelukkig had Tom hem in de smiezen! In een lokaal tentje langs de weg hebben we koffie gedronken en zijn we verder gereden over en mooie kustweg. Onderweg zijn we gestopt om op het strand naar groene stenen te kijken. Deze stenen worden verkocht als decoratiemateriaal. In Ende aangekomen hadden we eindelijk een ATM waar flappen uitkwamen, jopei! Even verderop hebben we gelunched in een restaurant waar ook het halve plaatselijke politiekorps zat te eten, dat moest dus wel goed voer zijn en dat klopte. Het laatste stuk ging door het tropisch regenwoud en zoals je zou verwachten begon het ook te regenen. Het aantrekken van de poncho's door Erwin en Mandy had de regen goed angst aangejaagd en het was dan ook snel weer droog. Na een rit van in totaal 178 kilometer kwamen we rond 15.45 uur aan in ons hotel in Moni, een voorstad van Wolawaru. Hier werden we ontvangen met een kopje koffie en pisang goreng (gebakken banaan). Morgen vertrekken we al om 4.00 uur om de zonsopgang vanaf de vulkaan Kelimutu te bekijken, dus vroeg eten en vroeg slapen!