Omdat het vorige verslag met een internetverbinding werd verzonden die nog met de hand moest worden aangezwengeld, volgt nu pas de rest. Voor de komende dagen weten we niet exact waar en wanneer en hoe snel we weer internettoegang hebben.

Dag 5, donderdag 7 oktober

Van sarong tot kapotte knie

Vanmorgen rond 8.00 uur vertrokken maar dat doen we zo'n beetje elke dag. Via een mooie weg met bochten hebben we de ustlijn van Lombok gevolgd. Onderweg mooie foto's gemaakt van het uizicht op de zee. Op een van de stopplekken moesten we geld betalen aan een mannetje voor het schoon houden van die plek. Hum, schoonhouden? Elk sigarettenpakje op de grond pakte hij op, keek of het echt leeg was en gooide het daarna over de rand de zee in. Op de lokale markt hebben we wat schriftjes en pennen gekocht. Via een leuke offroadweg met keien, hobbels en gaten zijn we naar een Sasak-dorp in de bergen gereden. Daar aangekomen heeft Erwin ons voorgesteld aan het schoolhoofd en het dorpshoofd. Het hele dorp liep meteen uit om naar ons te komen kijken. In het gastenverblijf, een huis zonder muren, hebben we een heerlijke lunch voorgeschoteld gekregen. Na de lunch kregen we sarongs omgeknoopt waardoor het mogelijk was voor ons om de voorbereidingen van de ceremonie van de volgende dag te bekijken. We mochten hiervan geen foto's maken. We hebben de pennen, schriften en wat speelgoed gegeven en na wederzijds dankzeggen zij we de offroadweg weer opgegaan voor de terugweg. Onderweg houden we mekaar goed in de gaten en toen Tom nog steeds de hoek niet om was moest Mandy even stoppen om op hem te wachten. Wat moet je op zo'n weg natuurlijk nooit doen, juist, je voorrem gebruiken. Wist ze wel maar ja, het zit nu eenmaal in het systeem dus moest ze dat bekopen met schade aan broek, knie en motor (geen zorgen, alles gaat goed). In een dorpje verderop heeft Erwin wat noodreparaties uitgevoerd en hadden we nog circa een uurtje te rijden naar het hotel over een goed geasfalteerde weg. Bij aankomst bij het hotel bleek Tom's motor benzine te lekken maar dat is tijdelijk vakkundigverholpen met zeep. Het hotel heeft uitzicht onder andere op een fantastische waterval. Daar zijn we naar toe gelopen, de heenweg loopt naar beneden en ging dus lekker snel. Ondanks dat het ondertussen begon te regenen hebbenwe onder de waterval gestaan en mooie foto's gemaakt. In het hotel wilden we onder de 'echte' douche maar ondanks de 2 douchekoppen was er alleen koud water. Het toilet doortrekken is ook een toestand, uit een grote teil water scheppen, in de stortbak gooien net zolang totdat die vol is en dan doortrekken.

Dag 6, vrijdag 8 oktober

Van losse aap tot platte kikker

Door de regendruppels via een mooie bergweg met haarspeldbochten en stijgingspercentages van wel 20%, terug naar de eerste versnelling met al die kilo's (bagage uiteraard!), reden we naar de top van de berg. Daar aangekomen was het een aangename temperatuur voor ons, Erwin daarentegen zat te vernikkelen en trok zijn vest aan. Onderweg zijn we gestopt voor koffie maar daar eenmaal aangekomen stond er alleen een verlaten stalletje. Wel hebben we daar loslopende wilde apen gezien. Na een slokje water en een fotosessie heben we onze weg vervolgd. Nou ja, weg, gaten met wat asfalt eromheen. Voor je blijven kijken en als je voorganger stopt en jij ook moet stoppen Tom, zorg dan dat je met je voet op het asfalt kan steuen want als je wilt steunen in een gat in de weg, val je om maar dat weet je nu dus al. We zijn onderweg bij bekenden van Erwin gestopt. Hier hebben we wat gedronken en heeft de dame Mandy's broek gerepareerd. We hebben wat gewandeld c.q. geklauterd in het Nationaal Park aldaar op zoek naar zwarte wilde apen. We hebben geen apen gezien maar wel de lokale bevolking die wast en elkaar leert zwemmen in hetzelfde water. Daarna zijn we doorgereden naar Erwin's huis en hebben we kennis gemaakt met zijn vrouw en kinderen. Heerlijk gelunched. Terwijl Erwin zich bekommerde om de lekke tank van Tom's motor zijn wij bij het proces van het weven van sarongs en sjaals gaan kijken. Dat gebeurt gewoon buiten in de kleine straatjes tussen de huizen. Terug naar Erwin's huis voor thee en wachten totdat hij klaar was. Ondertussen was het donker geworden en goot het van de regen. Tom's motor was nog niet helemaal klaar en daarom besloot Erwin ons op zijn scooter te begeleiden (Tom op Erwin's motor) naar ons hotel. Door de regen waren de doorwaai-jasjes veranderd in doorregen-jasjes. De honden en kikkers schoten voor onze wielen langs. Mandy heeft ervaren datals je over een kikker rijdt je geen hobbel voelt maar dat die kikker gewoon meteen plat is. De reis werd nog avontuurlijker doordatde redelijk goede weg overliep in een gatenweg. We zijn veilig bij het hotel aangekomen.

Dag 7, zaterdag 9 oktober

Van familiehotel tot Homestay

Vanwege wat tegenslag me de reparatie van de tank vertrokken we vanmorgen rond 11.00 uur van het hotel, dat achteraf van een neef van Erwin bleek te zijn. De tank is wel gemaakt maar op hoop van zegen. Na een korte rit zijn we gestopt bij een vlechterij van tassen, manden, lampenkappen etc van rotan en bamboe. Je raadt het al, ook dit was familie van Erwin.We hebben kennisgemaakt met een aantal familieleden van Erwin die allemaa hun brood verdienen met dit ambacht. HIerna zijn we naar een pottenbakkerij gegaan (geen familie deze keer)en hebben we het hele proces gezien en geprobeerd. Jaha, Mandy heeft een hele mooie asbak gemaakt. Vervolgens vertrokken richting kust en zijn we bij de zoutwinning weer gestopt. Aan het eind van het proces zien de bollen zout in de puntmanden er uit zoals een hele grote ijsco in een oubliehoorn. Na een korte uitleg en wat foto's zijn we doorgereden naar een lokaal tentje voor een late lunch. Ook even de gelegenheid om te plassen. Sta je voor 2 deuren en is de vraag 'pipi' of 'poepoe'? Alleen pipi door de linkerdeur en daar sta je dan in een hokje met een bakwater en een gat onder in de muur. Dus piesen op de grond en dan een bak water er overheen zodat het door het gat naar het naastgelegen 'poepoe'-kamertje loopt. Na de lunch zijn we langs de kust richting de homestay gereden. De weg was officieel niet meer in gebruik en dat was duidelijk te zien aan de doorgezakte brug en de grote happen uit het wegdek veroorzaakt door weggeslagen kust. Via zandpadenzijn we langs een katoenplantage naar de huidige kustweg gereden. We zijn nog even gestopt bij de grootste boom van Lombok en helaas bleek daar dat de tijdelijke reparatie van de tank wel heel tijdelijk was. Rond 17.45 uur kwamen we aan in de homestay Na een verfrissende douche hebben we, jawel Mandy ook nadat de visseogen waren afgedraaid, heerlijke gebakken vis met rijst en ei gegeten.