sorry dat ik het vorige verhaal er niet op had gezet ik dacht van wel
 maar moest nog op de save button drukken xD en had dat niet gedaan (jeffrey)

Dag 13, vrijdag 15 oktober
 
 Van waterballet tot nonnenklooster
 
 Even voor 8.00 uur verlieten we het hotel. Na een stop bij de ATM
 (geldautomaat) en de benzinepomp gingen we op weg. Een ander landschap
 en een andere weg, geen 100 meter is recht en/of vlak. Voor de
 koffiebreak zijn we gestop in Lembor. Onderweg begon het te regenen en
 dan hebben we het over echte serieuze regen zodat we uiteindelijk maar
 even zijn gaan schuilen. Dat was op een kruising waar we eigenlijk
 rechts af nar Todo zouden gaan voor een bezoek aan een traditioneel
 dorp, maar de weg was al snel veranderd in een snel stromend beekje.
 Op advies van de gids hebben we het bezoek aan Todo laten varen. Omdat
 we toch al verregend waren zijn we in de regen, die wel iets minder
 was geworden, opgestapt om in 1 keer door te gaan naar het hotel in
 Ruteng. Dat was best te doen, temeer omdat we ook stukken tegen kwamen
 waar het helemaal niet had geregend. We waren rond 14.00 uur, wel
 zeiknat, op de plaats van bestemming. Tot onze verassing bleek een
 nonnenklooster ons onderdak voor de komende 2 nachten te zijn. Na een
 lekkere warme douche (de meeste hotels hebben alleen een koude douche)
 zijn we met een taxibusje op zoek gegaan naar een internetcafe en
 hebben we wat boodschapjes gedaan en al vroeg gegeten want om 21.00
 uur gaat het hek van het klooster op slot en moet je dus binnen zijn.
 
 Dag 14, zaterdag 16 oktober
 
 Van warm as tot benzineschaarste
 
 Vandaag zijn we rond 8.00 uur vertrokken, onder leiding van lokale
 gids Chris, naar de berg Ranaka (2382 meter hoog). Het was de
 bedoeling om een wandeltocht te maken tot de vulkaan Ranaka van circa
 2 uur bergop en vervolgens weer 2 uur terug. Daar aangekomen zag de
 weg er redelijk begaanbaar uit en we besloten zover mogelijk met de
 motoren naar boven te rijden. Het pad naar boven was soms heel smal,
 begroeid met mos, grotendeels overwoekerd (waardoor je met je neus op
 de tank moest zitten) maar al met al in z'n 1 redelijk berijdbaar.
 Uiteindelijk kwamen we na circa 8 km met de motoren voorbij de nog
 actieve vulkaan en hebben we nog circa 30 minuten gelopen om op de top
 van de berg te komen. Op de top staat een vervallen gebouw waar wel
 nog een kapelletje is ingericht. Twee keer per jaar (eind mei en eind
 oktober) komen mensen uit de omgeving daar voor een ceremonie bijeen.
 Na de wederom zeer avontuurlijke afdaling en de lunch hebben we een
 deel van dezelfde route als gisteren terug gereden maar dan in droog
 weer en zijn we gestopt bij 'spiderweb'rijstvelden. Zoals de naam al
 zegt, zijn dit rijstvelden in de vorm van een spinneweb en elk dorp
 heeft zijn eigen spinneweb. Hierna zijn we naar een fantastische
 waterval, die uit de berg komt, gegaan. Omdat we gisteren niet in Todo
 zijn geweest, hebben we vandaag de traditionele Mangarai-huizen
 bezocht. De Mangarai zijn de oorspronkelijke bevolking van Flores. We
 hoeven nergens toegang te betalen, wel wordt overal een registratiefee
 gevraagd. Op naar het laatste avontuur deze dag; tanken. De rij bij
 het eerste benzinestation was zo groot dat we naar het andere station
 zijn gereden. De drukte daar was bijna net zo groot. Dat komt omdat er
 maar twee tankstations zijn en belachelijk veel brommertjes en
 taxibusjes. De volgende ochtend tanken was ook geen optie want ten
 eerste was het zo vroeg nog niet open en ten tweede loop je dan het
 risico dat de dagelijkse voorraad benzine op is. Terug naar het hotel
 en gegeten bij dezelfde tent als gisteravond en vanmiddag. Vroeg naar
 bed want de volgende dag zouden we een lange dag hebben met vertrek om
 7.00 uur.
 
 Dag 15, zondag 17 oktober
 
 Van roadblock tot vrije middag
 
 Bij het ontbijt om 6.30 uur onstond er onrust over de geplande route
 voor vandaag. Onze gids Erwin had van lokale gidsen begrepen dat de
 bevolking van Pota en Riung met elkaar in de clinch liggen. Dit zou
 resulteren in wegversperringen en andere ongemakken op de route. Na
 het nodige telefoonverkeer werden deze verhalen bevestigd en is
 besloten ons programma om te gooien. Daardoor reisden we vandaag naar
 Bajawa. We waren dus al vroeg op weg en er was weinig verkeer op de
 weg (waarschijnlijk omdat het zondag is). Na circa 60 km stopten we
 bij een klein koffietentje waar we in korte tijd uitgroeide tot een
 bezienswaardigheid. Vanuit het niets stonden er minimaal 20 bewoners
 naar koffiedrinkende toeristen te kijken. De volgende stop was in
 Aimere. Hier hebben we het maken van Arak gezien. Arak is een sterke
 drank die gemaakt wordt van het sap van de palmboom. Rond 12.30 uur
 arriveerden we, na een reis van 138 km, in het relatief koude Bajawa
 op 1200 meter hoogte, onze eindbestemming van vandaag. HIerdoor hadden
 we opeens een vrije middag. Deze hebben we gebruikt met het verkennen
 van het centrum en lunchen bij een Gorengan; een stalletje met
 gefrituurde lekkernijen zoals banaan en loempia's.